Vijf kilo kwijt op één maand met De voedselzandloper!

 De tijd gaat snel, ook als je het zonder  junkfood, (wit) brood, suikers en ander troostrijk maar ongezonde voeding moet stellen.  Een maand lang heb ik volgens de principes van De voedselzandloper geleefd, en nu zit het erop. Ja, ik ben eraan begonnen onder lichte dwang van collega’s (“Neen gij,  je bent niet te dik. Maar ga toch maar op dieet. Omdat wij dat leuk vinden, voor de blog.”) maar ondertussen heb ik de smaak wel goed te pakken gekregen.  De hele controverse rond het boek kan mij gestolen worden: ik heb er deugd van gehad. Dankzij dit experiment ben ik me meer bewust van wat en hoe ik eet, hervallen in mijn oude gewoontes is gewoon een no go. Tuurlijk, nu en dan een pizza of een frietje van de frituur zal ik niet langer afslaan, maar gezonde voeding krijgt toch voorrang.  Tv-kok Piet Huysentruyt is ook overtuigd en werkt samen met auteur Kris Verburgh aan een kookprogramma gebaseerd op De voedselzandloper. Behalve Komen Eten (the original, om duidelijke redenen) kijk ik niet naar programma’s waarin koken een hoofdrol speelt, maar deze keer kan ik niet wachten tot het zover is.

Om de voedselzandlopermaand met de woorden van Huysentruyt af te sluiten:  wat hebben we geleerd?

  1. Dat het vrij gemakkelijk is om af te kicken van koolhydraten en suikers. De eerste dagen is het tandenbijten, daarna is het euh, a piece of cake.
  2. Dat havermout lekker is. Niet zeuren. Het is écht lekker. Punt.
  3. Dat we zonder problemen een volledige maaltijd kunnen klaarmaken volgens de principes van De voedselzandloper. En dat het smaakt.  Alleen de presentatie lijkt (nog) nergens op.

O ja, de weegschaal gaf deze morgen 59 kilo aan. Vijf kilo op één maand, zonder honger. Geef toe, pretty cool. We gaan het vieren met een lekkere praline van Corné Port-Royal. Eéntje maar, en een fondant. Omdat het mag volgens De voedselzandloper.

Advertenties

Sanne in filmland (slot)

Sanne Van den Plas is deze maand onze filmrecensente. Elke woensdag gaat ze een nieuwe film checken en op donderdag bezorgt ze ons haar ongezouten verslag. Dankzij Sanne weet je dus welke film je zeker moet zien… en welke zeker niet.


Na vier weken als filmrecensent (een fantastisch zware taak!), is het moment aangebroken om afscheid te nemen van mijn filmavontuur…  Maar niet voordat ik jullie nog een laatste keer trakteer op mijn kritisch oordeel. Hup met de geit!

Mijn weg als recensent ging van komedie (The Campaign), naar romantische komedies (LOL en Ted) en met Killer Joe eindigen we nu bij de zogenaamde zwarte komedie. Je ziet het, met mij kunde lachen é! Maar opgelet, na gisterenavond weet ik wat ‘zwarte komedie’ wil zeggen. Want wie elke 5 minuten een schaterlach verwacht, is eraan voor de moeite. Enkel voor wie evenveel vreemde hersenkronkels heeft als regisseur William Friedkin, bestaat de kans dat zij kunnen volgen met zijn, toch wel opmerkelijke, gedachtegang. (Net als deze zinsstructuur trouwens.)

Maar goed. Het verhaal gaat als volgt: Drugdealer Chris is dringend op zoek naar geld. Hij klopt aan bij zijn vader Ansel, die na een scheiding hertrouwd is. Zijn ex-vrouw (en dus moeder van Chris) heeft volgens een goede bron een zeer dure levensverzekering afgesloten. Samen besluiten ze om beroep te doen op Joe. En hem noemen ze niet voor niets Killer Joe! Want officieel werkt hij misschien als detective bij de politie, af en toe klust hij ook wat bij… als huurmoordenaar. Zo iemand moet natuurlijk ook betaald worden, maar wat doe je als je geen geld hebt?! Zus Dottie komt to the rescue…

Mijn eerste reactie na het zien van de film? WAT WAS DIT?! Ja, Killer Joe raad ik zeker aan als je zin hebt om voor de verandering eens iets anders te zien dan de zoveelste typische Hollywoodfilm. In mijn 21-jarige carrière als filmliefhebber, gaande van The Lion King tot Ted, heb ik nog nooit zoiets gezien. Geen wonder dat ik na afloop toch een beetje van mijn melk was.

Een positieve noot? Acteur Matthew McConaughey, die de rol van Killer Joe op zich neemt, zet wel een opmerkelijke prestatie neer. Aangezien hij voornamelijk speelde in films als ‘How to lose a guy in 10 days’ en ‘Magic Mike’, is McConaughey voor mij zeker geen vreemde. Met Killer Joe laat hij zien dat de rol van bad guy zeker ook op zijn lijf geschreven is.

Soit, ikzelf, happy girl als ik ben, zal dus nooit echt fan worden van het genre of van de regisseur (ook bekend van films als The exorcist en The French Connection). Maar niemand houdt jullie tegen om ook eens van filmrecensent te spelen en zelf te oordelen. 

De speurneuzen onder jullie hebben misschien al gezien dat er ook een heleboel positieve reviews zijn verschenen over deze film. Hierbij is het opnieuw bewezen dat smaken kunnen  verschillen. Bij mijn volgende cinemabezoek keer ik toch resoluut terug naar  de clichés en de zakdoeken!
 
Tip voor de recensent die vanaf volgende week de fakkel van mij overneemt: reviews van de nieuwste Love stories zijn steeds welkom! ;)

Zo, bij deze neem ik afscheid van jullie.
Tot ziens en blijf vooral Steps volgen!

Sanne xoxo

 

Mijn geheime wapen om makkelijk af te vallen?

 Ik val in herhaling maar het is wél een feit: ook na 3 weken ‘voedselzandlopen’ heb ik nog steeds geen al te zware cravings naar brood, pasta of rijst. Eindelijk ben ik onder de 60 kilo geraakt, zonder honger te lijden. Mijn geheim? Een goed ontbijt met… havermout! Toegegeven, voorheen nam ik alleen maar een ontbijt als er croissants en champagne aan te pas kwamen. Omdat dat eerder uitzonderlijk was (toch wat de champagne betreft) stoof ik ’s morgens vaak de deur uit met alleen maar een kop sterke koffie achter de kiezen. Tegen 10u werd ik dus gek van de honger en moest de snoepautomaat eraan geloven. Best lekker hoor, die chocoladewafel als ontbijt. Maar ik werd er dik van en de honger bleef. Geen goed idee dus.

Sinds De voedselzandloper heb ik havermout ontdekt. Of liever: herontdekt. Als kind walgde ik van havermout, het was dus met grote tegenzin dat ik nogmaals zo’n papje klaarmaakte. En verrassing: vandaag vind ik het superlekker! Ik maak ‘em meestal klaar met sojamelk en schuif het kommetje zo de microgolf in. Soms vervang ik de melk door een flinke portie sojayoghurt. Met wat vers fruit en extra noten erbij, een kopje (groene of witte) thee en mijn glas vers geperst sinaasappelsap neem ik eindelijk de tijd om rustig te ontbijten. Ik moet er een kwartiertje vroeger voor opstaan maar de zekerheid dat ik daardoor tot de middag niet hunker naar suiker (of welk eten dan ook), maakt alles goed. Havermout is bovendien een superfood boordevol vitamine B1, ijzer en magnesium en bijzonder goed voor de bloedspiegel, cholesterol en darmwerking (zorg er wel voor dat je suikervrije havermout koopt!). Neen, het klinkt niet cool maar ik ben met plezier een havermoutjunkie.

Sanne in filmland (3)

 Sanne Van den Plas is deze maand onze filmrecensente. Elke woensdag gaat ze een nieuwe film checken en op donderdag bezorgt ze ons haar ongezouten verslag. Dankzij Sanne weet je dus welke film je zeker moet zien… en welke zeker niet.

Hello again! Voor de derde keer op rij breng ik jullie op de hoogte van het reilen en zeilen in de filmbusiness.  En deze week heb ik iets speciaal voor jullie in petto. Hij ziet er lief en schattig uit maar is werkelijk zo brutaal als een aap. Dames en heren, mag ik jullie voorstellen … TED. Al maanden is deze kleine  teddybeer een echte hype in Amerika. Enkel al op Twitter bestaan er tientallen Ted-accounts,  samen goed voor miljoenen followers. Reden genoeg dus om Ted eens te checken en te beoordelen.

John Bennett (Mark Wahlberg) was vroeger een buitenbeentje. Het liefst van al zou hij, net als iedereen, een beste vriend willen hebben. Op achtjarige leeftijd lijkt zijn wens in vervulling te gaan wanneer zijn teddybeer Teddy tot leven komt. Ze beloven elkaar dat ze steeds samen zullen blijven, forever and ever … en zo geschiedde. Teddy (Ted voor de vrienden) en John zijn al 27 jaar de beste vrienden, aka de Thunderbuddies. Maar er is  ook nog iets anders in Johns leven. Of liever gezegd, iemand anders: zijn vriendin Lori (Mila Kunis). Zij is het puberale gedrag van John en zijn teddybeer beu en plaatst John voor een gewaagde keuze … zij of Ted.

Moeilijk dilemma, don’t you think? Hoe het verhaal  verder loopt, ga ik jullie in ieder geval niet verklappen want ik wil jullie met z’n allen naar de cinema sturen om naar Ted te gaan kijken. Liefhebbers van een goede komedie zullen zich dit zeker niet beklagen. Ik durf er mijn eigen teddybeer zelfs voor te verwedden.

Opgelet! Ted is niet geschikt voor mensen die denken dat een film over een teddybeer meteen baby-proof is. Kleine kinderen laat je dus best thuis. Grappen in de film zijn soms grof en compleet over the top maar toch is het onmogelijk om een lachbui te onderdrukken. Er wordt zelfs gelachen met Taylor Lautner (remember de handsome weerwolf uit Twilight). En ja, in normale omstandigheden wordt er NIET gelachen met Taylor Lautner, maar toegegeven, deze keer is het wel grappig.
Fans van Family Guy zitten bij Ted alvast wél aan het goede adres want Seth MacFarlane,  de man achter de animatieserie, is de regisseur van deze hilarische komedie. Hij is tevens ook de stem van Ted.

Stiekem heb ik een beetje vals gespeeld want officieel wordt de film pas gereleased op 10 oktober (noteer deze datum alvast in jullie agenda). Wie (net zoals ik) niet zo lang kan wachten, krijgt nog tot 22 september de kans om te lachen, gieren, brullen, met de avant-première van Ted tijdens de BNP Paribas film days. Meer informatie over dit event kun je vinden op www.filmdays.be.

Wacht dus niet te lang en check it out!
Veel knuffels,

Sanne

Hoeveel ben ik afgevallen? (2)

De eerste week van mijn voedselzandloperexperiment ging het hard: anderhalve kilo kwijt, zonder veel moeite. Ondertussen zijn we iets meer dan twee weken verder en dus werd het tijd om nog eens de weegschaal boven te halen. Zou ik veel afgevallen zijn? Yeeha, toeters, bellen en confetti: 60,2 kilo! (En ik kom van 64, mensen!!) Dat is bijna onder de 60, de magische grens waar ik in het verleden alleen door mezelf uit te hongeren onder geraakte (om vervolgens bijna meteen terug bij te komen). Deze keer kost het mij geen enkele moeite, ik heb geen honger en voel me prima. Mijn bevindingen tot nu toe: voedselzandloper, you rock! :-)

Makkelijke visschotel voor als het slank en snel moet

Geen probleem om een ander uitgebreid te zien kokkerellen en vervolgens goedgehumeurd mijn voeten onder tafel te schuiven om al dat lekkers te proeven. Maar zelf in de keuken staan? Ow hoh! Het telefoonnummer van de take-away-pizza ken ik uit het hoofd en ik vind blindelings de weg naar de beste traiteurs. Mijn kooktalenten daarentegen beperken zich tot de dagdagelijkse basisvaardigheden. Geen ingewikkelde gerechten met exotische namen noch een elegant aangeklede tafel om de foodexperience intenser te maken…. Ik ben al opgelucht als mijn probeersels lekker smaken en niemand er ziek van wordt. Chapeau voor wie uit het blote hoofd goochelt met ingrediënten en in één-twee-drie een culinair menu uit de potten en pannen tovert!

 Sinds ik De voedselzandloper moet volgen, ben ik verplicht mijn kookambities enigszins bij te stellen. In zijn boek heeft Kris Verburgh een aantal receptjes opgenomen, maar er zijn nog andere bronnen waar je gerechten vindt die voedselzandloper-oké zijn. Zo is er de leuke Facebookpagina ‘Voedselzandloper recepten’, waarbij de leden niet enkel het boek bespreken maar ook kooktips en recepten uitwisselen.

Omdat het morgen – zaterdag – opnieuw een drukke dag belooft te worden, zal ik een visschotel klaarmaken die zo simpel is dat zelfs een kind (en ik dus) het kan. Hierbij het recept. Supermakkelijk en bijna onmogelijk om te mislukken. Een tip voor wie dit weekend lekker snel wil koken. 

Wat heb je nodig: 4 tomaten, 500 gr kabeljauwfilet, 100 gram gruyèrekaas (ik vervang dit momenteel door een gemalen light kaas), een beetje bieslook, peper en zout, een citroen, een pakje Boursin Cuisine knoflook & fijne kruiden light.

En zo maak je het: wrijf de vis met het sap van de citroen en kruidt met peper en zout. Leg in een ovenschaal. Doe er de Boursin over. Snij de tomaat in schijfjes of blokjes (zaadjes verwijderen) en leg deze over de vis. Strooi er wat bieslook over, en eindig met een laagje kaas. Bak ongeveer 20 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden. Smakelijk.

 

 

Sanne in filmland (2)

Sanne Van den Plas is deze maand onze filmrecensente. Elke woensdag gaat ze een nieuwe film checken en op donderdag bezorgt ze ons haar ongezouten verslag. Dankzij Sanne weet je dus welke film je zeker moet zien… en welke zeker niet.

Laughing out (not so) loud!

Klaar voor een nieuw filmavontuur? Mooi! Gisteren testte ik speciaal voor jullie Laughing Out Loud. Een film gericht op de jongere Steps-fans, maar wie denkt dat hij/zij niet meteen bij die categorie hoort: lees vooral verder.

Laughing out Loud, dus. Ofte gewoonweg LOL: een van die vele afkortingen (zoals ook 3M8S of BFFL) die het Algemeen Beschaafd Nederlandsch definitief met uitsterven bedreigen. Die titel kan hier en daar wat misleidend zijn, want in tegenstelling tot vorige week, bezorgt LOL je geen minutendurende lachsessies. In plaats daarvan krijg je het verhaal van LOLa, een typische tiener die doet wat elke typische tiener doet, namelijk facebooken en sms’en.

Nadat haar relatie met Chad over is, probeert Lola erachter te komen waarom ze zo graag tijd doorbrengt met haar beste vriend Kyle. (En ja, ik weet wel waarom!). Haar gedachten en emoties schrijft ze op in haar dagboek. Enkel op papier durft ze haar gevoelens voor Kyle op te biechten… Wat volgt is een kijk in het complexe leven van Lola en haar vrienden, dat zich vooral afspeelt achter (of voor) het computerscherm.

Wie kan de rol van tiener beter opnemen dan Hannah-Montana-ster Miley Cyrus? Dit had regisseur Lisa Azuelos toch gehoopt. Maar helaas! Daar is Miley naar mijn o-zo bescheiden mening niet helemaal in geslaagd. La Cyrus zet hier niet altijd een geloofwaardige rol neer. Enkel via haar dagboek krijgen we enig inzicht in de emoties van Lola. Datzelfde dagboek legt trouwens een ferme bom onder de relatie met haar moeder Anne (die trouwens wél geloofwaardig gespeeld wordt door good old Demi Moore).

Mijn oordeel? Vóóraf dacht ik: “Oh nee, not another teen movie!”. Want toegegeven: bad break-ups, boybands, bitchy girlfriends,… Been there, done that en vooral seen that! Nadien denk ik: veel tieners zullen graag naar LOL gaan kijken. Hottie Douglas Booth zal daar waarschijnlijk voor iets tussen zitten, maar ook wel de herkenbaarheid. Vervelende ouders, vriendjes in boybands die mooie lovesongs zingen, een crush op die leerkracht wiskunde…  Elke tiener of gewezen puber herkent wel iets van zichzelf in LOL. En dat vinden we toch altijd leuk?

Tot volgende week!
Sanne

Wil jij net als Sanne LOL gratis en voor niets zien met een vriend/vriendin naar keuze? Dat treft. Wij mogen duotickets weggeven én 1 waardebon van 250 euro voor Pandora Juwelen – een partner van de film. Hoe maak je kans op deze leuke prijzen? Stuur gewoon een mail naar steps@roularta.be met je gegevens en LOL (Laat Ons Lachen). Een onschuldige hand kiest dinsdag 18 september de gelukkigen.

Te gek voor woorden?

Er is geen ontsnappen aan. Toen ik gisterenavond eindelijk in de sofa kon ploffen, helemaal klaar voor een uurtje zappen, botste ik steevast op nieuwsuitzendingen en duidingsmagazines waarin Kris Verburgh het mocht uitleggen. De jonge arts leek toch wel wat aangedaan van de kritiek op zijn voedselzandloper, maar de man bleef bij zijn standpunt en legde nogmaals rustig uit waar het eigenlijk om draait. Wie het nieuws gisteren gemist heeft, kan zijn ‘verdediging’ nog eens rustig nalezen op de website www.devoedselzandloper.com. Je vindt er behalve een beknopte uitleg over het boek ook recepten, een link naar de blog van Kris Verburgh en een gezondheidstest. Overigens mag Verburgh op veel steun rekenen van het ‘gewone’ volk. Zij die het boek gelezen hebben en de tips opvolgen, zijn enthousiast, voelen zich fitter en gezonder en laten dat ook graag weten via Facebook en andere social media. En ik moet toegeven: zelf ben ik ook wel overtuigd. Fruit, groenten, vis, wit vlees, noten, havermout… het lijkt misschien een beetje saai, maar met enige creativiteit eet je best heel erg lekker. In elk geval heb ik niet meer het gevoel iets te moeten missen, ik val af en ik voel me beter dan voorheen. Dat Verburgh zoveel kritiek krijgt, heeft wellicht te maken met het feit dat hij aan enkele heilige huisjes raakt. Er zijn ontelbaar andere diëten die extreem, idioot en levensgevaarlijk zijn, en daar wordt veel minder tot geen ophef over gemaakt. Misschien omdat ze echt te gek zijn voor woorden? Even ‘dieet’ door Google halen, levert de meest bizarre voorbeelden op. Ziehier een paar voorbeelden. Don’t try this at home.

Het wattendieet. Lange tijd beschouwd als een urban legend maar toch gesignaleerd in de modellenwereld. De wattenbolletjes die je eet, zwellen op in je maag waardoor je geen honger meer hebt.

Het babyvoedseldieet. Laat gewone maaltijden staan en lepel potjes babyvoeding uit. Jennifer Aniston zou dit ‘dieet’ regelmatig volgen om vlug wat kilo’s kwijt te spelen.

Het 5-happendieet. Eet wat je wil maar neem nergens meer dan 5 happen van: 5 happen van je middagmaal en 5 happen van je avondeten (over ontbijt wordt niet gesproken). Smakelijk.

Instagrammetjes in boekvorm

Dat wij weg zijn van Instagram, dat hebben wij hier al eens gezegd. En wij zijn niet alleen. Wereldwijd maken miljoenen mensen de meest mooie foto’s met deze app. Een digitale MacGyver leerde ons deze week dat dit de meest gefotografeerde onderwerpen zijn op Instagram:

1. Voeten. En daarbij ook wel benen.
2. De lucht. En bijgevolg ook vaak wolken.
3. Voedsel. En soms eens koffie.
4. Nailart. Vingers dus.
5. Huisdieren. Poesjes dus.
6. And last but not least: Kinderen. Kids dus.

Zelf maken wij ons het meest schuldig aan dat laatste item. Maar hoe zou je zelf zijn als je zo’n exemplaar had rondlopen:

Groot was onze vreugde dan ook toen vanmorgen volgend persbericht in onze mailbox zat:

 Sinds HEMA’s press day werd er ongeduldig uitgekeken naar de langverwachte HEMA Instagramboekjes. Deze fotoprintservice staat vanaf NU online!

Eindelijk een makkelijke, betrouwbare (zelf afhalen kan), snelle (klaar in drie dagen!) én goedkope (vanaf 5 euro!) manier om onze Instagrammetjes in boekvorm te gieten. Oma zal content zijn…

En jij hopelijk ook. Waar wacht je nog op?!

Food fight!

Kris Verburgh krijgt de laatste tijd nogal hard te verduren. Er worden rake klappen uitgedeeld. Zijn boek De voedselzandloper wordt niet door iedereen gesmaakt. Nadat eerder al het Vlaams Instituut voor Gezondheidspromotie en Ziektepreventie en de Vlaamse huisartsen kritiek uitten op het boek, mochten we vandaag lezen hoe ook de Faculteitsraad van de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen van de Universiteit Antwerpen uitdrukkelijk afstand neemt van het boek. De voedselzandloper zou ‘slecht’ en zelfs ‘gevaarlijk voor de publieke opinie’ zijn.

 Oké, heb ik mezelf nu al anderhalve week op een koolhydraten- en suikerarm dieet gezet alleen maar om nu te moeten horen hoe gevaarlijk het allemaal is? Ik eet veel vis en kip. Schuif kilo’s groenten en fruit naar binnen en lepel dagelijks mijn kopje havermout uit. Rood vlees probeerde ik sowieso al te vermijden, melk dronk ik ook niet. En ik voel me prima, beter dan toen er wekelijks één of andere fastfoodmaaltijd gehaald moest worden en er dagen waren dat ik maar weinig groenten zag passeren. De voedselzandloper is voor mij een leidraad om gezonder te eten, en na dit experiment zal ik wellicht niet hervallen in mijn oude gewoontes. Geen wit brood of pasta maar de volkorenversies, een glaasje vers geperst fruitsap bij het ontbijt, veel meer groenten en fruit eten… het lijkt mij al bij al zo slecht nog niet.

Neen, ik ben geen voedseldeskundige. Ik weet ook niet welke onderzoeken betrouwbaar zijn of correct geïnterpreteerd worden. Maar wat Kris Verburgh vertelt is in feite niet helemaal nieuw, we hebben het hier en daar wel eens eerder gehoord. Mijn experiment is nog niet halverwege, maar op dit moment voel ik me goed, ik eet lekker én ik ben wat afgevallen. Afwachten nu hoe het verder evolueert.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: