Ann-Sophie in filmland (3)

Ann-Sophie Vanderhaegen is in oktober onze filmrecensente. Elke woensdag gaat ze een nieuwe film checken en daarna bezorgt ze ons haar ongezouten verslag. Dankzij Ann-Sophie weet je dus welke film je móet zien… en welke zeker niet. Deze week trok ze – you are never too old for Disney – naar Frankenweenie!


In 1984 maakte cultregisseur Tim Burton al een kortfilm genaamd Frankenweenie. Ook toen ging het verhaal over de jonge Victor Frankenstein die zijn dode hond opnieuw tot leven wekt. Wat een ode aan de horrorklassieker Frankenstein had moeten zijn, leidde tot het ontslag van Burton. Disney vond de live-action film te eng voor kinderen. Dertig jaar later kan het wel.

Veel kinderen zullen zich erin herkennen: als je huisdier sterft ben je ontroostbaar. Zo ook de jonge Victor Frankenstein. Victor en zijn hond Sparky waren altijd de beste maatjes. Naast Sparky heeft Victor niet veel vrienden. Terwijl de andere kinderen buiten spelen, maakt Victor filmpjes op zolder. Op een dag besluit de eenzame jongen toch eens mee te spelen met honkbal. Een beslissing die hij rap betreurt, want een auto raakt zijn vrolijke viervoeter. Fatale klap. “Hij zal altijd in je hart blijven leven”, troost zijn moeder nog.

Maar zo snel geeft een Frankenstein zich natuurlijk niet gewonnen. In de les Natuurkunde leert hij de magie van elektrische stromen. Wat een geluk dat het in zijn dorp elke avond bliksemt. Waarom elke avond? Laat je logisch denken gerust een avondje thuis. Het zal nodig zijn.

De verrijzenis van Sparky blijft niet onopgemerkt. Victors klasgenoten willen het experiment ook proberen. Hun vis of het eerste beste dode dier moet eraan geloven. Als dat maar goed afloopt…

Het resultaat is een gezellig griezelig avontuur. Frankenweenie kan niet tippen aan dé klassiekers zoals The Lion King of Bambi, maar is toch heel leuk. Het is de ideale familiefilm. Opgelet, voor jonge prinsesjes kan het misschien te eng worden. Frankenweenie is sowieso een +6-film.

De poppenanimatie is subliem. Ook volwassenen zullen Frankenweenie smaken. En ik kan het weten want ik ben zelf ook volwassen, al voelt het nog niet zo. Persoonlijk vind ik de keuze voor zwart-wit jammer. Maar smaken verschillen. Misschien helpt het voor een snuifje nostalgie. Mij is het nut te vaak ontgaan, maar de horrorkenners onder jullie zullen merken dat nogal wat namen van de personages refereren naar bekende gezichten in het horrorgenre. Kortom, Frankenweenie is het kijken waard! Jonge families: jullie weten wat jullie zondag te doen staat!

Tot volgende week!

Ann-Sophie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: