Crazy Cesar Casier cooks!

Hij is jong, knap, in Gent geboren én Topmodel. Met grote T! Cesar Casier heeft dus the looks, maar nu ook… een kookboek. In de modespecial van Steps verscheen eerder een interview met de crazy Belgian, maar dat plaatsen we nu nog eens op onze blog. Al was het maar om nog eens zijn foto te kunnen posten…


Cesar! Ontdekt worden als model, het is de droom van veel schoon en jong volk. Is jouw verhaal even tot de verbeelding sprekend, of heb je zelf actie ondernomen?
Neen. Ook ik ben op straat ontdekt, zoals dat heet. Al moet ik toegeven dat de scout in kwestie mijn moeder al een beetje kende via haar kledingzaak Oona in Gent. Na een babbel met haar was de zaak snel beklonken, want zelf was ik al helemaal voor het idee gewonnen. Die wereld is me zo vertrouwd: zelf opgegroeid met mode, heb ik er altijd van gehouden goed gekleed te gaan.

Kleine jongens dromen van een carrière als piloot, brandweerman. Welke dromen koesterde jij?
Als jonge knaap was ik meer gefocust op acteren. Ik heb altijd in de Kopergietery in Gent gespeeld en tijdens m’n humaniora volgde ik Woordkunst en Drama aan het Kunstinstituut Ottogracht. Zo lang ik me kan herinneren heeft het podium me bekoord. En toch: als jongen van 7 zat ik op een dag met de babysit visitekaartjes te maken, en op het mijne stond ‘mannequin’…

Herinner je je nog je eerste grote opdracht?
Jawel: twee dagen Korea voor een shoot met Gwyneth Paltrow. Amper 18 was ik, dus dat was even slikken. Daarvoor had ik vooral fotosessies gehad in België, voor Scapa, Bellerose. En sinds ik een jaar of twee in New York woon, vindt het gros van de opdrachten daar plaats. In het begin was het knokken hoor, maar ik ben altijd in mezelf blijven geloven. Toch wil ik ook iets buiten het modellenbestaan. Ik verslind redelijk wat boeken om m’n geest aan de gang te houden, want als model kan je niet veel meer doen dan sporten en gezond leven – de rest ligt in de handen van iemand anders. Je mag jezelf niet veranderen, niet plots wat kilo’s bijkomen of ineens je haar  blonderen. Soms is dat frustrerend. Vandaar dat ik nu een kookboek geschreven heb. Ik wilde ook zelf iets creëren.

Een kookboek… daarvan puilen de winkelrekken al uit, Cesar.
Ja, maar het mijne is anders! (lacht) Model Kitchen by Cesar Casier geeft een inkijk in hoe modellen eten, en hoe ze andere mensen daarbij kunnen inspireren. Ik heb de mosterd gehaald bij de restaurants die ze frequenteren, bij kookboeken van andere modellen, etentjes bij vrienden. Het boek bevat 75 recepten van gezonde, makkelijk klaar te maken gerechten, en 15 recepten van bevriende topmodellen. Daarnaast lijst het ook enkele leuke adresjes op in Londen, Milaan en New York waar je lekker kan gaan eten, een cocktail drinken of van een koffie genieten. Ik maak me sterk dat Model Kitchen niet zomaar het zoveelste kookboek is, maar ook een lifestylegids voor mensen met interesse in de modellenwereld en de voornaamste modesteden.

Volg je zelf een strikt dieet, of ben je een echte Bourgondiër?
Totaal niet. Natuurlijk ga ik weleens uit, uitgebreid eten en drinken inbegrepen, maar in het algemeen, en zeker in vergelijking met mijn vrienden, ben ik iemand die op zijn voeding let. Dat heb ik van thuis uit meegekregen, en het interesseert me ook. Ik eet veel biologisch en heb geen nood aan grote hoeveelheden of aan snoep. Gelukkig maar.

Welke cliché’s over de modewereld kan je al meteen ontkrachten?
Dat er veel drugs circuleert. Ik denk dat er meer wordt gebruikt tijdens pakweg de Gentse Feesten dan gedurende de modeweek. Mij is alleszins nog nooit een lijntje aangeboden. Wat ik ook wil tegenspreken, is dat modellen niet eten. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar ik denk dat je vooral wordt geboren als model: groot en mager. We verteren sneller, sporten graag en letten goed op ons lijf: het is per slot van rekening ons werkinstrument.

En welke cliché’s zijn maar al te waar?
De vele extra’s die we krijgen! (lacht) We worden vaak uitgenodigd op exclusieve party’s en op zich is dat natuurlijk plezant, alleen vraag ik me weleens af of ik die uitnodiging niet louter te danken heb omdat ze mooi volk willen op hun feest. Allicht wel, maar goed, het belet ons niet om de bloemetjes buiten te zetten. Ook de gratis kleren, drankjes, enzovoort zijn natuurlijk fijn meegenomen.

Vanwaar de bijnaam ‘crazy Belgian’?
Dat hoor ik hier in New York maar al te vaak: ‘You Belgians are crazy!’ Nu, als ik hier met Belgische vrienden op stap ga, staan we niet alleen als eerste, maar ook als laatste op de dansvloer. Dat zijn ze hier niet gewend. (lacht) Zelf raak ik ook nog geregeld onder de indruk. Zo belandde ik op gegeven moment na een fuif in een hotelkamer, waar Florence van Florence and the Machine en Lykke Li een duet aan het zingen waren voor vrienden. En ik was daarbij… Zoiets maak je toch alleen maar mee in New York! (KB)

‘Model Kitchen by Cesar Casier’ is nu verkrijgbaar in de boekhandel. Cesar houdt zelf ook een blog bij: http://thecesarsalad.blogspot.be – absoluut óók een aanrader!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: