Verona in filmland (slot)

Onze filmrecensente van november was geen gewone. En daar houden wij wel van. Haar vierde en laatste verslag kwam laat op de redactie én dus op deze blog. Maar we willen jullie de originele hersenspinsels van Verona… Zij ging een laatste keer voor ons naar de film, naar Rise Of The Guardians!

Hallo Steps-lezers! Het was woensdag en ik lag nog rustig te dromen over grazende schapen in Nieuw-Zeeland. Ik zou mijn dag wijden aan het komediespelen in een  spikslinternieuwe BBC serie in Brugge… Tot ik plots om half zeven uit mijn bed werd gebeld. “Hallo? Verona? Arm schaap! Ik dacht dat je pas om 8u in de make-upstoel moest zitten, maar je moet om 8u óp de set staan! Rep je naar Brugge!” En zo geschiedde.

Onderweg verbaasde ik me over de vele automobilisten die zich in dezelfde richting naar ‘het werk’ begaven, zodat ze in het weekend hun zuurverdiende centen konden opdoen in het Casino van Knokke,  het kopen van Kinderchocolade-eieren wegens de intrede van ‘De Goede, Live Sint’ -die in de Albert Hein al voor €2,09 over de toonbank gaan per drie stuks-, de Gentse ‘Winterdroom’-kermis of de cinema.

Ik mocht een hele dag verdrinken in de waterige, bruinachtige ogen van David Oakes en James Frain! Noeste arbeid, dat kan ik je verzekeren! Nadat de crew na een lange zoektocht mijn broek terugvond op set –je kan je toch moeilijk in je blote billen door de straten van Brugge begeven, nietwaar?-, zou ik voor de laatste keer deze maand een filmrecensie schrijven.

Mijn plan? Om 19u30 “Rise of the Guardians” bekijken. Soms zijn goede voornemens te goed om waar te zijn. Door mijn sloomheid werd ik verplicht een kwartier met mijn duimen te draaien, deze keer zonder zuurtjes of stiefvader. Gelukkig heb ik mobiel internet op mijn Smartphone, anders zou ik me meermaals daags eenzaam voelen! Ik kreeg bijna een migraine-aanval met aura door de psychedelische lichtveranderingen vooraan in de zaal, toen de film begon.

rise of the guardians

Ik had de trailer met Vlaamse stemmen gehoord. Dat trok op niets. Ik had tijdens het academisch kwartiertje een noodplan bedacht om uit de bioscoopzaal te ontsnappen en een andere zaal binnen te sluipen –een plan dat ik wel eens uitvoerde als ik een date had die te snel eindigde-, ware het niet dat ik twee euro extra had betaald voor het 3D-effect. Het was dan ook een verademing toen ik de stem van Hugh Jackman hoorde! Dan pas merkte ik op dat hij de paashaas speelde. Wat een lolbroek, die Jack! Voor wie het concept van de paashaas niet helemaal kan plaatsen… “The rise of the Guardians” gaat over de Kerstman, het Zandmannetje, de Tandenfee (gespeeld door Isla Fisher met een heerlijk hese stem. Was ik een man, ze zou me kunnen krijgen!) en de Paashaas. Samen waken ze over alle kinderdromen op de aardkloot, maar daar probeert “Pitch” a.k.a. “The Bogeyman”, een stokje voor te steken. Een aanrader voor iedereen die dacht dat Jude Law een aardige jongeman was! De 4 Guardians krijgen hulp van Jack Frost, die uiteindelijk door de Maan verkozen wordt om de vijfde “Guardian” te worden. Jack is een rebelse puber die op zoek gaat naar zijn verleden, zijn leven voordat hij “moderne ijstovenaar” op zijn cv mocht toevoegen. Zal het Jack lukken zijn taak te vervullen? Ra…ra…ra! Meer verklap ik niet! Behalve dat alles goed eindigt. Kwestie om de kinderen (en volwassenen) die snel nachtmerries krijgen gerust te stellen!

Als diehard old-school animatiefilmpjesmaakster, sta ik kritisch, bits en deskundig tegenover computergestuurde animatiefilms. Het mag dan ook gezegd dat deze film –de irritante pauze niet meegerekend- een meeslepende en verbeeldingsrijke film is. Dat gezegd zijnde, kan ik “The Rise of the Guardians” het best vergelijken met het herbekijken van een Disney-film: je bent nooit te oud om zo’n film te bekijken!  (Zie de Facebookgroep met maar liefst 18 leden.)

Er rest me nog één ding te doen. Bedankt aan alle lezers om mijn recensies te lezen en mijn semi-exorbitante, theatrale, extravagante persoonlijkheid te verdragen! Bedankt aan de Steps-redactie voor deze kans! In een ver verleden, toen Marco Borsato nog niet failliet ging, zong hij “Afscheid nemen bestaat niet.” Hij had gelijk! Voor meer fabuleuze recensies ga je naar: http://thepaleskinnedbitch.blogspot.be !

Aloha Nui Loa,

Verona Verbakel

 

Advertenties

De Triumph fotoshoot: een blik achter de schermen

Neem zes lezeressen, een sfeervolle toplocatie, een geweldige fotografe, een fantastisch make-up- en beautyteam, een styliste met oog voor detail en héél véél shapewear om uit te kiezen… et voilà, de fotoshoot waarbij Steps en Triumph de krachten bundelen, is een feit. Zondag kan je het resultaat bewonderen in de nieuwe Steps, nu geven we (zonder al té veel te tonen) een voorsmaakje…

Hoe verloopt nu zo’n fotoshoot? Met heel vroeg opstaan om te beginnen. Zes lezeressen moeten gemaquilleerd, gecoiffeerd en gekleed worden, het decor moet worden aangepast, de fotografe moet alle fotomateriaal kunnen opstellen… maar er wordt vooral ook plezier gemaakt en gezellig gekeuveld. Geen enkele man te bespeuren tijdens deze shoot en dus wordt het al vlug een gezellig vrouwelijk onderonsje.

De locatie: House of Porters in Antwerpen! De moeite van het bezoeken waard, de ene na de andere kamer is schitterend aangekleed. Hier zouden we wel willen wonen!

2maquillage
Het is nog vroeg, maar bij de make-up en het haar is er al volop bedrijvigheid. Voor een aantal van onze lezeressen is het de eerste keer dat ze een professionele make-up krijgen: spannend!
3ontbijt
Gezellig! Een uitgebreid ontbijt tussen de make-up en fotosessies door. Het perfecte moment om elkaar wat beter te leren kennen.

4shoot
Het echte werk, in lingerie voor de camera staan. Onze fotomodellen-voor-één-dag zijn er overigens allemaal van overtuigd: dankzij de mooie shapewear hebben ze voldoende zelfvertrouwen gekregen om uit de kleren te gaan!

5wachten
Onze zes modellen moeten ook individueel poseren, en dan moet je wachten tot je aan de beurt bent. Het moment om even gezellig te keuvelen.
 
6champi
Een glaasje champagne hoort er gewoon bij! De sfeer zit goed, niets dan lachende gezichten en vrolijke verhalen.

7 bijwerken
Tussendoor even de make-up bijwerken. Het moet perfect zijn.

8 UITGEVER
Opnieuw champagne! Ook onze uitgever Kathleen (midden) moest aan de bubbels. Maar we hoorden niemand klagen…

9 groepsfoto
Het zit er bijna op. Nog even allemaal samen op de foto (in feestkledij deze keer!) en klinken op een goede afloop. Cheers!

Benieuwd hoe onze zes lezeressen er in de shapewear van Triumph uitzien? Haal dan zondag zeker de nieuwe Steps! Je vindt ons bij de bakker (in De Zondag), bij Delhaize of in een van de vele Steps-displays te lande.

Verona in filmland (3)

Verona Verbakel is in november onze filmrecensente. Elke woensdag gaat ze een nieuwe film checken en daarna bezorgt ze ons haar ongezouten verslag. Dankzij haar weet je dus welke film je móet zien… en welke zeker niet. Deze week ging Verona naar Thérèse Desqueyroux – “bovenal een film met een onuitspreekbare naam”.

Hallo Steps-lezers! Jullie, mijn gehoorzame volgelingen, weten ondertussen dat ik een grote mond heb en teveel over mezelf praat. Toch als het over filmrecensies gaat. Ook vandaag wil ik die wekelijkse traditie eer aandoen!

Het weekend was nog maar net aangebroken of mijn moeder stelde voor om samen naar de bioscoop te gaan. Ze zou –uitzonderlijk- vroeger stoppen met werken, om mij woensdag te vervoegen bij de wekelijkse filmavond. Ze had zelfs al enkele films opgezocht, waardoor ze naderhand op geagiteerde wijze verkondigde dat er, deze tijd van het jaar, maar weinig interessante films werden geproduceerd. Zag ze er tegenop? Was het omdat ik begin deze week werd aangereden door een auto? Was het omdat mijn zus een keelontsteking had gekregen? Niemand weet het, maar mijn moeder besloot om haar kat te sturen. Wel, mijn stiefvader om exact te zijn.

Opnieuw één en al gehaast om een parkeerplaats te bemachtigen, een film uit te kiezen op goed geluk die én nieuw én liefst nog interessant is, moeilijkheden om de naam van de film uit te spreken zodat de balievrouw me een beetje vreemd aankijkt, frisdrank, popcorn en zuurtjes kopen om dan een kwartier in de cinemazaal te wachten op de voorfilmpjes van “Thérèse Desqueyroux.”

 

In de tussentijd wist mijn stiefvader me te vertellen, dat het een verfilming was van François Mauriac’s romans. Oh, die kerel! Ik vroeg me af of het zo’n film zou zijn waar middelbare scholieren verplicht naar toe moeten gaan om de vakoverschrijdende eindtermen van ‘Frans’ te halen. We zaten te wachten tot “Thérèse Desqueyroux” op het scherm zou verschijnen. Toen dat eindelijk gebeurde, hielden de Franstalige babbelkonten (ja, jullie daar achter me) op met kwetteren!

Thérèse Desqueyroux is bovenal een film met een onuitspreekbare naam. Het werd geschreven in 1927. Het verhaal speelt zich af eind jaren ’20. Dat is een hele tijd geleden! Thérèse is amper een jaar of 11 en haar beste vriendin voorspelt dat Thérèse binnen enkele jaren ten huwelijk wordt gevraagd door haar oudere broer. Zo geschiedde. Thérèse is dochter van een rijke landeigenaar. Ze is zelfs rijker dan haar wettige echtgenoot. Het wordt al snel duidelijk dat Thérèse eerder trouwt om de familiebelangen veilig te stellen, dan uit liefde.

Jaloezie breekt uit wanneer ze verneemt dat haar beste vriendin wél een passionele, kortstondige flirt kan beleven met een Israëlitische Fransman. Al is dit niet het hoogtepunt van het verhaal. Thérèse heeft genoeg van de blasé bourgeoisie, haar onderdanige rol als vrouw a.k.a. broedmachine, en besluit haar man te vergiftigen. Dat noem ik : emancipatie! Er komt een domper op de vreugde, aangezien het “arme” mens aangeklaagd wordt door de apotheker wegens vervalsing van doktersvoorschriften. Om de familie-eer te redden, besluit haar man haar alibi te bevestigen. Vanaf dan is Thérèse niets meer dan de drager van zijn achternaam. Een afgeleefde vrouw wiens dochter wordt afgepakt omdat ze enkel en alleen haar irritante, slaapverwekkende, snurkende, saaie, monotone man probeerde te vermoorden. Het leven moet spannend blijven, nietwaar? Dat geldt des te meer voor verstandshuwelijken!

Dit brengt me tot een andere zaak. Wat een overvloed aan symbolisme! Voor de aandachtige kijker beschrijf ik enkele voorbeelden, zoals daar zijn: de blik van de 11-jarige Thérèse wanneer haar beste vriendin de nek van een doodgeschoten duifje omwringt, of de blik van de apotheker als Thérèse zijn handelspand verlaat, en de eindscène tussen Thérèse en haar man.

Ik heb het gevoel dat ik teveel verklap! Maar nog eentje om het af te leren. Graag feliciteer ik bij deze Audrey Tautou. Hoe zij schoorsteenrokende vrouwen van de jaren ’20 kan neerzetten… ja… zo zet zij schoorsteenrokende vrouwen van de jaren ’20 neer!

Ga! En vermenigvuldig u!

Aloha Nui Loa,

Verona Verbakel

De wijze raad van Tante Kaat (10)

Nee, het huishouden runnen is niet altijd een makkie. Je staat er in voor de aankoop, planning, budgettering, voorraadbeheer, veiligheid, catering, energiebesparing, fiscaliteit, verzekeringen, hygiëne, onderhoud, knopen doorhakken  (én aanzetten) en nog zoveel meer. Daarom schreef Tante Kaat een boek: De Huishoudmanager. En daarom geven wij in november tips uit dat boek…

Hét probleem: Ik wil graag een snuifje groen toevoegen aan mijn interieur. Welke planten zijn hier het meest geschikt voor?

Dé oplossing: Afhankelijk van welke leefruimte je wil opfleuren, zijn er legio mogelijkheden. In de woonkamer bijvoorbeeld doen varens, klimop en sanseveria’s (ook wel gekend als vrouwentongen) het altijd goed. Maar ook aronskelk, sleutelbloem, hulst,… staan hier mooi.  Let er wel op dat je met deze laatstgenoemde planten voorzichtig omgaat aangezien ze onder de categorie giftige kamerplanten vallen. Tante Kaat geeft in haar boek trouwens een ruim overzichtje van dergelijke planten.

Ook in de slaap- en badkamer kun je gerust een plant plaatsen. In de slaapkamer kies je het best voor planten die gedijen bij lagere temperaturen. Naast o.a. diverse soorten kamerpalm, klimop en bepaalde ficussoorten hebben ook bloeiende planten als azalea’s, begonia’s en hortensia het hier uitstekend naar hun zin. In de badkamer voelen quasi alle planten zich thuis… met dank aan de hogere luchtvochtigheid. Een aanrader hier is de Nephrolepus (krulvaren). Met zijn dichte bladermassa roept hij direct een subtropisch sfeertje op. Plaats hem wel niet boven een radiator of vlak bij een raam waar de zon direct op schijnt.  Andere planten die goed gedijen in een badkamer zijn vleugelvaren, nestvaren en venushaar net als  Asparagus, die je probleemloos in een donkere hoek mag plaatsen,  en bamboe die juist wel veel licht nodig heeft.

Verona in filmland (2)

Verona Verbakel is in november onze filmrecensente. Elke woensdag gaat ze een nieuwe film checken en daarna bezorgt ze ons haar ongezouten verslag. Dankzij haar weet je dus welke film je móet zien… en welke zeker niet. Deze week ging Verona naar Jagten en ze deed nog vanalles…

Hallo Steps-lezers! Ik had het deze week weer heel druk. Naar de winkel gaan, yoghurtijsjes eten met mijn zus, feestjes afzeggen, naar mijn lievelingsrestaurant gaan in Zeeland, ruziemaken, presentaties voorbereiden, vergeten mijn orchideeën te bewateren – sorry Mammie! – , witte Kinder Bueno’s eten… Druk, druk, druk!

En nu vragen jullie zich waarschijnlijk af: “Verona, je bent ons toch niet vergeten?” Maar neen, lieve sloebers, ik heb aan niets anders gedacht! Niet aan jullie, moet ik bekennen. Eerder aan de film die ik woensdag zou gaan zien. Glimlachend liep ik door de gangen van het Conservatorium. De vogels – nu ja meeuwen – krijsten als nooit tevoren. Winterse zonnestralen verwarmden mijn lichtreflecterende huid en sproeten, allemaal omdat ik naar Jagten zou kijken! Alsof ik voor de eerste keer naar Disneyland ga…

Ik heb de nacht voor mijn bioscoopbezoek écht geen oog dichtgedaan. Niet omdat ik dacht aan een scène uit Harry Potter – daar heb ik al nachtmerries van gehad. Ook niet omdat ik droomde van een gigantische eland die in brand stond – been there dreamt that. Nee, ik kon niet slapen omdat ik de hoofdrolspeler van Jagten, genaamd Mads Mikkelsen, geGoogled heb voor ik onder de lakens kroop. Wat een slecht idee! (Don’t try this at home.) Het enige waar ik nog aan kon denken, waren zijn twee handelsmerken: jukbeenderen en natuurtalent! Ik vond zelfs een artikel waarin hij verkondigde: “Ik ben het beu om vergeleken te worden met Viggo Mortensen!” Kom in mijn armen, Mads, dat ik je troost!

Zo vloog de nacht voorbij. Gevolg: twee ogen die een extra laagje mascara en aardbeien-smoothie nodig hadden om de dag door te komen. En die dag kwam ik zeker door: kwetterend. “Mads Mikkelsen? Ken je die niet? Allé jong. A Royal Affair of  Casino Royal niet gezien?” – zei ik tegen de één. “Ze zeggen dat hij in deze film zijn beste rol ooit heeft neergezet! Hij heeft er zelf een prijs voor gekregen!” – stoefte ik tegen de ander. Een hele avond zou ik op Mads getalenteerde smoel kijken… Ik zag dat helemaal zitten!

 

Maar bon, de film dan. Ik voel me bekocht. Ik ga naar de film in de veronderstelling een kerel met niet-naast-te-kijken jukbeenderen te zien. Nee. Ik heb geen jukbeenderen gezien. Ik heb geen uiterlijke schoonheid gezien. Ik heb kwetsbaarheid gezien. Ik heb een man gezien. Ik heb een man gezien die valselijk wordt beschuldigd van kindermisbruik. Stilletjes aan heb ik die man zien aftakelen. Ik heb medelijden gehad met die man. Ik heb het kleutertje met de rijke verbeelding – wat een actrice! – bijna gehaat omdat ze niet wist wat ze de man had aangedaan. (Terwijl dat in deze hedendaagse, perverse, zieke, psycho, fucked-up maatschappij vaak anders is. Denk maar aan de pedofilie-schandalen binnen de kerk! Of het feit dat Michelle Martin werd vrijgelaten! Of het pedofilieschandaal rond Gary Glitter! Tot zover alles wat er mis is met de wereld. Terug over naar de film.)

Ik heb gehuild. In de cinema. Luid eigenlijk. Zo virtuoos was het. Ik geloofde het. Ik wist niet of het in orde zou komen. Ik betwijfelde soms of hij onschuldig was. De man die in elkaar wordt geslagen. De man met de zoon. De man die opnieuw wil beginnen. Zo’n man heb ik gezien. Mads was er niet.
Meesterlijk.
Aloha Nui Loa,

Verona Verbakel

De wijze raad van Tante Kaat (9)

Nee, het huishouden runnen is niet altijd een makkie. Je staat er in voor de aankoop, planning, budgettering, voorraadbeheer, veiligheid, catering, energiebesparing, fiscaliteit, verzekeringen, hygiëne, onderhoud, knopen doorhakken  (én aanzetten) en nog zoveel meer. Daarom schreef Tante Kaat een boek: De Huishoudmanager. En daarom geven wij in november tips uit dat boek…

Het probleem:  Strijken heb ik al aardig onder de knie al besteed ik er naar mijn gevoel toch nog altijd iets te veel tijd aan. Bestaan er soms ‘trucjes’ waardoor  het strijken nog vlotter verloopt?

De oplossing:  Een eerste belangrijke regel  is om je strijkgoed te sorteren naar de temperatuur waarop het mag  gestreken worden, zo hoef je niet constant te switchen. Op je strijkijzer en op je kledingetiket wordt dit uitgedrukt in bolletjes: 1 bolletje komt overeen met een lage temperatuur, 2 bolletjes met een middelmatige temperatuur en 3 bolletjes met een hoge temperatuur. Begin altijd bij de laagste temperatuur.  Goed om te weten: fleece en nylon moeten nooit gestreken worden! Heb je per ongeluk een valse vouw gestreken? Sproei dan wat water op de vouw, bijvoorbeeld met een plantenspuit en ga er nog een keer langzaam en met lichte druk met de strijkbout overheen.  Om kreuken na het strijken te vermijden,  is het belangrijk om  je wasgoed direct na het strijken netjes op te hangen. Door de warmte van het strijken gaat kleding namelijk nog sneller kreuken dan anders.

Moet je regelmatig fijn strijkgoed, zoals bijvoorbeeld spullen met borduurwerk of prints, strijken? Leg dan altijd een theedoek tussen het strijkijzer en het kledingstuk , zo voorkom je dat de stof verkleurt of verbrandt. Fijn wasgoed strijkt trouwens beter wanneer het nog nat is.

Handig: Hoe strijk je het beste een T-shirt, een overhemd, een jurk, een rok enzovoort? Tante Kaat geeft je in haar boek enkele belangrijke vuistregels mee.

De wijze raad van Tante Kaat (8)

Nee, het huishouden runnen is niet altijd een makkie. Je staat er in voor de aankoop, planning, budgettering, voorraadbeheer, veiligheid, catering, energiebesparing, fiscaliteit, verzekeringen, hygiëne, onderhoud, knopen doorhakken  (én aanzetten) en nog zoveel meer. Daarom schreef Tante Kaat een boek: De Huishoudmanager. En daarom geven wij in november tips uit dat boek…


Het probleem: Ik gebruik graag en veelvuldig mijn oven en microgolfoven. Hoe krijg ik ze makkelijk weer proper want nu zie ik er dikwijls tegenop om ze schoon te maken…

De oplossing: Een vuile microgolfoven pak je aan met wat azijn of citroenwater. Doe wat in een schaaltje en laat dit een paar minuten stomen; op deze manier verwijder je meteen vieze luchtjes. Veeg daarna met keukenpapier condens en vuil weg. Heb je te maken met ingebrande spatten op de onderschaal? Gebruik dan een ovenreiniger die je voldoende lang laat intrekken. Maak vervolgens schoon met een nylon schuursponsje en spoel af met heet water. Gebruik wel een maskertje voor je neus en mond als je de reiniger gebruikt.

Moet je een erg vuile oven weer proper krijgen? Smeer voor het slapengaan de wanden van een warme oven in met groene zeep. Zet een bakje verdunde ammoniak in de lauwwarme oven. Laat een nacht staan. Je kunt de ovenwanden nu gemakkelijk reinigen met een stuk keukenpapier of een oude krant. Wil je jezelf in de toekomst hard schoonmaaklabeur besparen, bekleed dan de bakplaten en de roosters met aluminiumfolie. Plaats de doffe kant naar boven. Als je het aluminiumfolie met de glimmende kant naar boven legt, kan de thermostaat immers ontregeld worden…

De wijze raad van Isabel Deraedt (7)

Nee, het huishouden runnen is niet altijd een makkie. Je staat er in voor de aankoop, planning, budgettering, voorraadbeheer, veiligheid, catering, energiebesparing, fiscaliteit, verzekeringen, hygiëne, onderhoud, knopen doorhakken  (én aanzetten) en nog zoveel meer. Daarom schreef Tante Kaat een boek: De Huishoudmanager. En daarom geven wij in november tips uit dat boek. Gebundeld onder de welklinkende naam: De wijze raad van Isabel Deraedt!

Hét probleem van vandaag?  Spinnen! Het lijkt wel of voor iedere spin die ik verwijder er meteen een nieuwe klaarstaat om diens plekje in te nemen. Hoe zorg ik ervoor dat deze beestjes zich niet langer bij mij thuisvoelen?

Dé oplossing! De oplossing: Bleekwater! Spinnen kunnen absoluut niet tegen een chloorluchtje. Neem je plafond en het houtwerk af met een bleekwateroplossing en de spinnen blijven weg.  Of leg wat zwavelpoeder of citroen op de plaats waar deze harige lievertjes  graag komen want ook hieraan hebben ze een hartsgrondige hekel. 
Zie je er toch niet tegenop om spinnen en hun web regelmatig te verwijderen, dan heeft Tante Kaat 2 handige tips. Een spin kan je makkelijk vangen met een wc-borstel: zet deze over de spin  en schud de borstel dan buiten uit. Weg spin en je hebt geen moord begaan…  Spinnenwebben kan je dan weer makkelijk verwijderen door een vochtige sok over een vod heen te trekken en er dan al draaiend het plafond mee af te nemen. De stofzuiger gebruiken om dit klusje te klaren, is niet aan te raden want de webben blijven kleven in de borstel en de stang…

Spinnen zijn natuurlijk niet de enige beestjes die ons op de zenuwen durven te werken. Denk maar aan fruitvliegjes, mieren, pissebedden en dergelijke. Daarom geeft Tante Kaat ook verschillende tips van hoe je het beste met deze diertjes omgaat.

Tante Kaat De Huishoudmanager telt 427 bladzijden en is uitgegeven bij Roularta Books.

De wijze raad van Tante Kaat (6)

Nee, het huishouden runnen is niet altijd een makkie. Je staat er in voor de aankoop, planning, budgettering, voorraadbeheer, veiligheid, catering, energiebesparing, fiscaliteit, verzekeringen, hygiëne, onderhoud, knopen doorhakken  (én aanzetten) en nog zoveel meer. Daarom schreef Tante Kaat een boek: De Huishoudmanager. En daarom geven wij in november tips uit dat boek…

Het probleem: Helaas ben ik nogal een ‘smospot’ en vlekken zijn dan ook dikwijls mijn deel. Hoe krijg ik mijn kleren weer makkelijk vlekkeloos?

Dé oplossing:  Eén gouden regel voor alle vlekken: snel zijn is de boodschap! De meeste verse vlekken kan je makkelijk verwijderen met lauw, kalkvrij (!) water. Vloeistoffen dep je zo snel mogelijk met een witkatoenen doek of absorberend keukenpapier.  Ook belangrijk om te onthouden, is dat niet alle producten om vlekken te verwijderen, veilig zijn voor alle stoffen.  Soda voor wol of zijde gebruiken, is bijvoorbeeld not done!  Je vooraf goed informeren is de boodschap!

Voor de tien meest voorkomende vlekken geeft Tante Kaat ons enkele nuttige tips mee. Heb je bijvoorbeeld rode wijn gemorst, absorbeer dan de vlek eerst door te deppen met keukenpapier. Verdun met bruiswater en dep opnieuw. Besprenkel met Bicar en citroensap voor je het stuk wast. Bloedvlekken zijn nog zo’n klassieker.  Ook hier neem je het beste de vlek meteen op met  absorberend papier. Was vervolgens in een lauw sopje met enzymen (type Biotex).  Andere mogelijkheden zijn de vlek laten weken in koud soda- of zoutwater of om een aspirine op te lossen in een beetje water en hierin de vlek onder te dompelen. Daarna gewoon wassen. Heel belangrijk bij bloedvlekken is dat je deze nooit ofte nimmer direct met heet water mag behandelen omdat je zo  de vlek fixeert… en dat is nu precies wat je niet wil, toch?!

Handig: Wil je echt alles weten over vlekken en hoe je ze kan behandelen? Surf dan zeker eens naar de website van Tante Kaat (www.tantekaat.be) waar je tips en tricks vindt om komaf te maken met  verschillende soorten vlekken.

De wijze raad van Tante Kaat (5)

Nee, het huishouden runnen is niet altijd een makkie. Je staat er in voor de aankoop, planning, budgettering, voorraadbeheer, veiligheid, catering, energiebesparing, fiscaliteit, verzekeringen, hygiëne, onderhoud, knopen doorhakken  (én aanzetten) en nog zoveel meer. Daarom schreef Tante Kaat een boek: De Huishoudmanager. En daarom geven wij in november tips uit dat boek…

Hét probleem van vandaag?  Veelvuldig niezen, een verstopte neus van zodra ik in bed lig… doen me vermoeden dat de huisstofmijt zich genesteld heeft in onze slaapkamer. Hoe raak ik deze vervelende beestjes weer kwijt?

Dé oplossing! Om huisstofmijt geen kans te geven, gelden er 2 belangrijke regels: verwijder stof en huidschilfers door voldoende te stofzuigen, schoon te maken en af te nemen met azijnwater. Beperk daarnaast de luchtvochtigheid in de slaapkamer door voldoende te ventileren en te verluchten. Logischerwijze zijn ook luchtbevochtigers hier uit den boze. Daarnaast zijn er nog tal van andere trucjes die je kan toepassen om de huisstofmijt het leven zuur te maken. Sla bijvoorbeeld ’s ochtends het beddengoed open en maak pas ’s avonds je bed op. Stofzuig regelmatig je matras. Een maximale verlichting en zo weinig mogelijk meubilair plaatsen helpen ook. Goed om te weten is dat je deze taaie rakkertjes niet zomaar klein krijgt met detergent en koud water: schoonmaken met warm water en je beddengoed (lakens, hoofdkussens, overtrekken) wekelijks op 60 graden wassen is dus de boodschap!

Tante Kaat De Huishoudmanager telt 427 bladzijden en is uitgegeven bij Roularta Books.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: